خیلیها از دموکراسی خوششان نمیآید، و وقتی نظامِ حاکمْ امکانِ گفتگوی آزاد و کشفِ خواستههای مردم را ندهد، تحققِ مکانیزمِ دموکراتیک ممکن نیست. ولی رهبران مستبد درهرحال مسئول اقدامات خود هستند و باید پاسخگو باشند…
تا وقتی نظام سیاسی پایداری در کشور نباشد و تهدید جنگ داخلی وجود داشته باشد، نمیشود تحصیل دختران را در مکاتب تامین کرد. و اگر اقتصادِ کشور احیاء نشود، مساعدت خارجی مشکلات کشور را حل نخواهد کرد…
رژیم عقیدتی از ژرفاندیشی انسان میترسد، و تعجبی ندارد که تحت این گونه رژیمها، بهترین نویسندگان دگراندیش هستند. ادبیاتْ سلاحِ حکومتهای ایدئولوژیک است که در دستانِ «درست» و در جهتِ «درست» نشانه گرفته میشود…
طی بیش از دو دهه، جمهوری اسلامی محدودیتهای ضد-ولنتاین را تشدید کرده بود، ولی به نظر میرسد بهرغم همهٔ تقلاهای نظام برای مهار عشق و عشقورزی، مردم به فشارهای رژیم وقعی نمینهند…
در دنیای حیواناتْ هر اتفاقی بیفتد، ریسکِ تهدیداتْ کمتر از مخاطرهٔ جنگ بین روسیه و غرب بر سر اوکراین است، ولی اینکه آیا شعورِ ما انسانها بیشتر از حیوانات است، در آینده معلوم خواهد شد…
دولتهای دیکتاتوری برای زیرنظر گرفتن مخالفانْ مجموعهای خیرهکننده از تکنولوژیهای نظارتی دارند. ولی جنبشهای اعتراضی کماکان رشد میکنند، و معلوم شده که زیر نظر بودنْ مردم را بیشتر به خیابانها میکشاند. اما چرا؟
قدرت نرم صرفا به رفتار بینالمللی یا به آمریکا محدود نمیشود. بسیاری از سازمانها و کشورهای کوچک هم قدرت جذب دارند؛ و دستکم در دموکراسیها قدرت نرم مولفهای ضروری برای رهبری محسوب میشود…
دموکراسیهای دنیا در حال پیرشدن هستند؛ برای همین شاهد ریسکگریزی و انفعال سیاسی و تضعیف چشمانداز بلندمدت در این کشورها هستیم. و بهعنوان یک راهحل، شاهد افزایش مشارکت سیاسی نوجوانان در این کشورها خواهیم بود…
کارل اشمیت نظریهپرداز نازی، بهرغم نژادستیزیِ نفرتانگیزش و دشمنی با دموکراسی و آزادی، متفکران غربی زیادی را از انواع طیفهای سیاسی جلب کرده است. اما طی دهههای اخیر «مرض اشمیت» در چین هم بسیار شایع شده است…
موضوع حضور آمریکا در افغانستان، آمیخته به توهمات و سوءتفاهمات فراوان است. خروجِ فوری و بیقید و شرط آمریکا از افغانستان به انحاء مختلف توجیه میشود. این جستار به رایجترین توجیهات این ناکامی میپردازد…
برنار-آنری لِوی روشنفکر سرشناس فرانسوی سالهاست که از مداخلهٔ غرب حمایت میکند. ولی حالا که طالبان افغانستان را گرفته و مقاومت در افغانستان عملا مُرده است، آیا او هنوز فکر میکند که تهاجم غربْ کارِ درستی بود؟
بیتوجهی به پژوهش در حوزهٔ استبدادطلبی چپگرایانه، رویکردی غلط بوده است. فقرِ توجه به عناصر چپگرایانه در مطالعات استبدادطلبی، موجب کمسوادی دانشمندان روانشناسی سیاسی در این قلمرو شده است…