ادبیات، فلسفه، سیاست

سیاست

در باب مصلحت‌پردازی؛ آیا دروغ‌گویی رهبران برای مصلحت عمومی قابل توجیه است؟

آیا دروغ مصلحتی موجه است؟ در سنت فلسفی غرب که متاثر از متفکران متقدم مسیحی‌ست، پاسخ این سوال منفی است. ولی در قرن پانزدهم جووانی پونتانو متفکر و سیاست‌مدار اهل ناپل این سنت را شکست…

دموکراسی؛ هویت سیاسی نوین

هویتی مشترک در دموکراسی‌ها در حال شکل‌گیری است. سیاستِ «خاک و خون» که بر اساس هویتی نفاق‌افکن شکل گرفت، حالا با یک هویتِ سیاسیِ متعالی بر اساس ارزش‌های آزادیخواهانه از جمله آزادی و کرامت و حقوق بشر روبه‌روست…

شکست جنبش‌های مسالمت‌آمیز در افغانستان؛ خشونت‌پرهیزان زیر سایهٔ خشونت‌پردازان

فعالان صلح‌طلبِ پشتون همواره در مقابله با ظلم حکومتی و اشغال نظامی و افراط‌گرایی اسلامی، و برای تغییر سیاسی تلاش کرده‌اند، ولی در پاکستان و افغانستان هنوز خشونت‌پردازان دست‌بالا را دارند و فاتح میدان هستند…

مزد مماشات با دیکتاتورها

مماشات و خشنودسازیِ سلطه‌طلبان فقط باعث گستاخ‌تر شدن آن‌ها می‌شود. امتیازدادن به دیکتاتورها موقتی نیست، و هیچ‌وقت صلح پایدار حاصل نخواهد کرد…

ملت‌ها، کشورها، دولت‌ها؛ و لزوم تمایز آن‌ها از هم

خیلی‌ها از دموکراسی خوش‌شان نمی‌آید، و وقتی نظامِ حاکمْ امکانِ گفتگوی آزاد و کشفِ خواسته‌های مردم را ندهد، تحققِ مکانیزمِ دموکراتیک ممکن نیست. ولی رهبران مستبد درهرحال مسئول اقدامات خود هستند و باید پاسخگو باشند…

آیا می‌توان سرنوشت افغانستان را تغییر داد؟

تا وقتی نظام سیاسی پایداری در کشور نباشد و تهدید جنگ داخلی وجود داشته باشد، نمی‌شود تحصیل دختران را در مکاتب تامین کرد. و اگر اقتصادِ کشور احیاء نشود، مساعدت خارجی مشکلات کشور را حل نخواهد کرد…

 ادبیات به مثابه سلاح ایدئولوژیک

رژیم عقیدتی از ژرف‌اندیشی انسان می‌ترسد، و تعجبی ندارد که تحت این گونه رژیم‌ها، بهترین نویسندگان دگراندیش هستند. ادبیاتْ سلاحِ حکومت‌های ایدئولوژیک است که در دستانِ «درست» و در جهتِ «درست» نشانه گرفته می‌شود…

ولنتاین؛ آینهٔ دقِ یک نظام ایدئولوژیک

طی بیش از دو دهه، جمهوری اسلامی محدودیت‌های ضد-ولنتاین را تشدید کرده بود، ولی به نظر می‌رسد به‌رغم همهٔ تقلاهای نظام برای مهار عشق و عشق‌ورزی، مردم به فشارهای رژیم وقعی نمی‌نهند…

دنیای وحشیِ تهدیدات

در دنیای حیواناتْ هر اتفاقی بیفتد، ریسکِ تهدیداتْ کمتر از مخاطرهٔ جنگ بین روسیه و غرب بر سر اوکراین است، ولی این‌که آیا شعورِ ما انسان‌ها بیشتر از حیوانات است، در آینده معلوم خواهد شد…

آیا نظارت حکومتی می‌تواند مخالفان را تقویت کند؟

دولت‌های دیکتاتوری برای زیرنظر گرفتن مخالفانْ مجموعه‌ای خیره‌کننده از تکنولوژی‌های نظارتی دارند. ولی جنبش‌های اعتراضی کماکان رشد می‌کنند، و معلوم شده که زیر نظر بودنْ مردم را بیشتر به خیابان‌ها می‌کشاند. اما چرا؟

چه بر سر قدرت نرم آمده است؟

قدرت نرم صرفا به رفتار بین‌المللی یا به آمریکا محدود نمی‌شود. بسیاری از سازمان‌ها و کشورهای کوچک هم قدرت جذب دارند؛ و دست‌کم در دموکراسی‌ها قدرت نرم مولفه‌ای ضروری برای رهبری محسوب می‌شود…

وقتی عمر دموکراسی‌ها زیاد می‌شود…

دموکراسی‌های دنیا در حال پیرشدن هستند؛ برای همین شاهد ریسک‌گریزی و انفعال سیاسی و تضعیف چشم‌انداز بلندمدت در این کشورها هستیم. و به‌عنوان یک راه‌حل، شاهد افزایش مشارکت سیاسی نوجوانان در این کشورها خواهیم بود…