ادبیات، فلسفه، سیاست

سینما

درس‌های «تاپ گان» برای هالیوود

نمی‌توان هر فیلم قدیمی‌ای را به امید فروش نجومی دوباره بازتولید کرد. این تاکتیکِ قدیمی فقط وقتی جواب می‌دهد که استودیوی سینمایی و تیم فیلم‌ساز بتوانند واقعا دنباله‌ای را خلق کنند که خودش قدرت بقا داشته باشد…

پناه پناهی؛ خارج از سایهٔ نام پدر

برای پناه پناهی، دردسرهای سیاسی و سرخوردگی هموطنانش بود که الهام‌بخش ساخت فیلم «جاده خاکی» شد. اما فرایند ساخت فیلم همین‌طور باعث تغییر رابطهٔ او با پدرش و شکل‌گیری هویت خود او به عنوان یک سینماگر شده است…

پنجاه‌سالگی «پدرخوانده»؛ افسانهٔ اوباشی که توقعات ما را از فیلم‌های گانگستری بالا برد

کمپانی پارامونت در پنجاهمین سالگرد تولد «پدرخوانده»، یک بار دیگر آن را روی پردهٔ سینماها می‌آورد. پارامونت سعی می‌کند این فیلم را به میراث سینمایی تبدیل کند و جایگاه آن را به عنوان یک سرمایه فرهنگی تحکیم کند…

نگاهی به «قهرمان» فرهادی

صرف‌نظر از تفاوت‌های اجتماعی سطحی بین اروپا و آمریکا و شرق، «قهرمان» با دست گذاشتن روی ساختارهای حاکم بر تعاملات انسانی، این واقعیتِ ترسناک را نمایش می‌دهد که چه‌طور، به قول معروف، پول همه چیز را عوض می‌کند…

نگاهی به «وقت مردن…»

«وقت مردن نیست» شاید بین یک شخصیت کهن و جاودانه و نسخهٔ مدرنی از او تعادلی ماهرانه ایجاد می‌کند، ولی بزرگ‌ترین ایرادش این است که هر کاری دنیل کریگ این‌جا انجام داده، در فیلم‌های قبلی‌اش بهترش را انجام داده…

اسکار ۲۰۲۱: غیرعادی‌ترین اسکاری که تابه‌حال دیدیم

طبیعی بود که مراسم امسال مثل همیشه نباشد. نمی‌شد جمعیتی دعوت کرد و باید مراسم معمول جوایز سینمایی را نادیده می‌گرفتند، و استودیوها هم اکران فیلم‌های تجاری خود را تا زمان مناسب به تاخیر می‌اندازند. اما…

دیوید فینچر: آزاردهنده‌ترین کارگردان هالیوود

فینچر در فیلم‌هایی چون «هفت»، «زودیاک» و «باشگاه مشت‌زنی»، جنبه‌های تاریک وجود انسان را کاوش می‌کند، اما چشم‌انداز ویژهٔ او به این فیلم‌ها محدود نمی‌شود. جدیدترین فیلم او به اسمِ «منک»، به تازگی منتشر شده است…

به یاد نابغهٔ جلوه‌های ویژه و غول سینما: رِی هریهاوزن

امسال صدمین سالگرد تولد ری هریهاوزن است. او جزو معدود کسانی بود که جانداران خیالی یا منقرض‌شده را بر پردهٔ سینما زنده کردند؛ او علم و هنر را به هم پیوند داد و الهام‌بخشِ بسیاری از دانشمندان و نسل بعدی فیلم‌سازان شد.

چرا دیگر به ابرقهرمانان نیاز نداریم

وقتی با آدم‌هایی روبه‌رو می‌شوید که به دلایلی ظاهرا منطقی دچار عقدهٔ خدایی هستند چه می‌کنید؟ این یکی از پرسش‌های زمان ماست که دورهٔ رهبران ابرثروتمند و عوام‌فریب است، ولی احتمالا همیشه جزو معضلات بشر بوده است…

عتیق رحیمی و بانوی رود نیل: دین، استعمار و شرح آنتاگونیسم قومی   

عتیق رحیمی این بار برای ساخت فیلم نه سراغ رمان های خودش بلکه سراغ رمانی با همین نام نوشته «اسکولستیک موکاسونگه» نویسنده آفریقایی رفته و فیلمنامه آن را نوشته است. او قبل از شروع تصویربرداری، هشت ماه در رواندا برای این فیلم تحقیق کرد. رمان «بانوی رود نیل» قبلا جایزه ادبی (رنودو) را در فرانسه دریافت کرده بود.

سینمای حکومتی ایران گزینهٔ مناسبی برای توسعه سینمای افغانستان نیست

جمهوری اسلامی درتولیدات مشترک با کشور‌های دیگر به خصوص منطقه، ملزم به اجرای قوانین حجاب اجباری به بازیگران زن، اجرای سانسور و رعایت اصول خودش است در غیر آن امکان تصویب ساخت فیلم برای تهیه کننده و نمایش عمومی آن در ایران وجود ندارد. برخی فیلمهای افغانی که در ایران ساخته شده و یا توسط کارگردان افغان در خود افغانستان و با مشارکت تهیه کننده داخل ایران تولید شده، کارگردان ناچار به رعایت حجاب بازیگر حتا در داخل اتاق و ملزم به رعایت خطوط قرمز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران بوده است.

سه صحنه از سه ازدواج: تحلیل فیلم «حوا، مریم، عایشه» ساخته صحرا کریمی

اولین فیلم بلند سینمایی صحرا کریمی “حوا، مریم، عایشه” سه صحنه از سه ازدواج است. سه اپیزود در باره‌ی قصه سه زن که با ظرافت در یکجا بهم وصل می‌شوند. نوع موضوع و نوع روایت سینمایی این فیلم در سینمای افغانستان تازه است.  “حوا، مریم ، عایشه” درهفتاد و ششمین جشنواره فیلم ونیز ایتالیا در بخش “افق ها” که یک بخش رقابتی است به نمایش در آمد و مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. حسین دانش، منتقد سینمایی در این مطلب این فیلم را نقد کرده است.