ادبیات، فلسفه، سیاست

سینما

انکار و مهار «تکامل» در همیشه تاریخ

تکاملی که طی بدویت آدمی به کندی و دور از چشم و بسته به نیاز پیش می‌رفته، در جهان فیلم که با انسان شعورمندِ پردازش‌گر مواجه هستیم، در پیش چشمِ حافظه‌دار و ذهن تثبیت‌گر انسان مدرن رخ می‌دهد…

«عشق و تندر»؛ تکاملِ نرینگی در دنیای ماروِل

مجموعه‌فیلم‌های «ثور» مضمون کمیک دارد و برای سرگرمی و خنده است؛ ولی پیامی دربارهٔ معنای مردبودن در آن نهفته است. پیامی که طی دههٔ گذشته چرخش کرده و دچار فراز و فرودهایی شده است…

درس‌های «تاپ گان» برای هالیوود

نمی‌توان هر فیلم قدیمی‌ای را به امید فروش نجومی دوباره بازتولید کرد. این تاکتیکِ قدیمی فقط وقتی جواب می‌دهد که استودیوی سینمایی و تیم فیلم‌ساز بتوانند واقعا دنباله‌ای را خلق کنند که خودش قدرت بقا داشته باشد…

پناه پناهی؛ خارج از سایهٔ نام پدر

برای پناه پناهی، دردسرهای سیاسی و سرخوردگی هموطنانش بود که الهام‌بخش ساخت فیلم «جاده خاکی» شد. اما فرایند ساخت فیلم همین‌طور باعث تغییر رابطهٔ او با پدرش و شکل‌گیری هویت خود او به عنوان یک سینماگر شده است…

پنجاه‌سالگی «پدرخوانده»؛ افسانهٔ اوباشی که توقعات ما را از فیلم‌های گانگستری بالا برد

کمپانی پارامونت در پنجاهمین سالگرد تولد «پدرخوانده»، یک بار دیگر آن را روی پردهٔ سینماها می‌آورد. پارامونت سعی می‌کند این فیلم را به میراث سینمایی تبدیل کند و جایگاه آن را به عنوان یک سرمایه فرهنگی تحکیم کند…

نگاهی به «قهرمان» فرهادی

صرف‌نظر از تفاوت‌های اجتماعی سطحی بین اروپا و آمریکا و شرق، «قهرمان» با دست گذاشتن روی ساختارهای حاکم بر تعاملات انسانی، این واقعیتِ ترسناک را نمایش می‌دهد که چه‌طور، به قول معروف، پول همه چیز را عوض می‌کند…

نگاهی به «وقت مردن…»

«وقت مردن نیست» شاید بین یک شخصیت کهن و جاودانه و نسخهٔ مدرنی از او تعادلی ماهرانه ایجاد می‌کند، ولی بزرگ‌ترین ایرادش این است که هر کاری دنیل کریگ این‌جا انجام داده، در فیلم‌های قبلی‌اش بهترش را انجام داده…

در ستایش روایتی ناب؛ با نگاهی به فیلم «دره‌ی من چه سرسبز بود»

آیا می‌توان برای کار تبلیغی، از ابزار هنری استفاده کرد؟ پاسخ، آری است اما آن چیزی که در انتها می‌ماند هنر است، نه پروپاگاندا. وقتی سخن از هنر به میان می‌آید، هم‌زمان با آن، سخن از فرم به میان خواهد آمد و حس…

اسکار ۲۰۲۱: غیرعادی‌ترین اسکاری که تابه‌حال دیدیم

طبیعی بود که مراسم امسال مثل همیشه نباشد. نمی‌شد جمعیتی دعوت کرد و باید مراسم معمول جوایز سینمایی را نادیده می‌گرفتند، و استودیوها هم اکران فیلم‌های تجاری خود را تا زمان مناسب به تاخیر می‌اندازند. اما…

دیوید فینچر: آزاردهنده‌ترین کارگردان هالیوود

فینچر در فیلم‌هایی چون «هفت»، «زودیاک» و «باشگاه مشت‌زنی»، جنبه‌های تاریک وجود انسان را کاوش می‌کند، اما چشم‌انداز ویژهٔ او به این فیلم‌ها محدود نمی‌شود. جدیدترین فیلم او به اسمِ «منک»، به تازگی منتشر شده است…

به یاد نابغهٔ جلوه‌های ویژه و غول سینما: رِی هریهاوزن

امسال صدمین سالگرد تولد ری هریهاوزن است. او جزو معدود کسانی بود که جانداران خیالی یا منقرض‌شده را بر پردهٔ سینما زنده کردند؛ او علم و هنر را به هم پیوند داد و الهام‌بخشِ بسیاری از دانشمندان و نسل بعدی فیلم‌سازان شد.

چرا دیگر به ابرقهرمانان نیاز نداریم

وقتی با آدم‌هایی روبه‌رو می‌شوید که به دلایلی ظاهرا منطقی دچار عقدهٔ خدایی هستند چه می‌کنید؟ این یکی از پرسش‌های زمان ماست که دورهٔ رهبران ابرثروتمند و عوام‌فریب است، ولی احتمالا همیشه جزو معضلات بشر بوده است…