آن طرف خیابان یک خانه بود. در آن خانه یک پنجره و در آن پنجره، دختری. و دختر ساعتها از پنجرهاش به دنیای بیرون نگاه میکرد. در طرف دیگر خیابان، خانه دیگری بود. آن خانه هم پنجرهای داشت. در آن پنجره یک پسر بود. او هم ساعتها از پنجرهاش به بیرون نگاه میکرد. اما بیشتر آن ساعتها، از پنجره خودش به پنجره آن طرف خیابان و دختری که در آن بود، نگاه میکرد.
دیواری میان همه ما و زیباییهای زندگی وجود دارد که بر روی این دیوار بلند و به ظاهر یکدست چند روزنه به ضخامت یک تار مو قرار گرفته است که میتوان از این روزنه نازک به تمام این زیباییها رسید. عبور از همچین روزنهای مشکل است ولی غیر ممکن نیست. میپرسید از کجا میدانم؟
زن گلفروشی که اتفاقا یک گلدان شمعدانی هم از او خریده بودیم در یک سمتم بود و در سمت دیگرم قفسهای مرغ و خروسها بود که روی هم سوار شده بودند ؛ مردی مُسن با سیگاری گوشه لَب که فروشنده آنها بود در طرف دیگر قفسها روی چهارپایه اش نشسته بود و پاهای مرغی را میبست تا تحویل مشتری بدهد.
خلیل پس از لتوکوبش هم نمیدانست که آیا از رفتن به خانۀ آن زن پشیمان است یا نه. از سویی هم به لذت شبهایی فکر میکرد که در آغوش گرمونرم و گوشتآلود آن زن گذرانده بود. فکر کرد که خاطراتش از خوابیدن با آن زن نمیتوانستند مرهم خوبی برای زخمهایش باشند، اما همین که شبکههای عصبش گزارش دردش را دوباره به مغزش میرسانیدند از تمامی روزهای گذشته و آنچه تا آخرین همخوابهگی با آن زن داشت، بیزار و متنفر میشد.
مرد در کنار درختان نخل به نظاره ایستاده بود. نمیتوانست از آن زن مو مشکی که میدید بر لبهی آب ایستاده و به دریا خیره شده و گویی در انتظار چیزی یا کسی است، چشم بردارد. او زیبا بود. با آن اندام ظریفش لباسی نخی گشاد و معلقی بر تن داشت، و موهای ژولیده و چشمان آبی براقش که چیزی از خود رنگ آبی دریا کم نداشت.
صبرینا اوراه مارکدر استخر محله یک بز است. البته آنجا نباید بزی باشد اما وقتی یک چیز اتفاق افتاد، بقیه چیزها هم به دنبالش میآیند. بنابراین حالا یک بز آنجا است. خاخام به درون بز میرود. ما دنبالش میکنیم. گرم است. خیلی گرم. لئونورای زیبا هم اینجاست. او هم خاخام را دنبال میکند. برای هم سر تکان میدهیم. درون بز، یک درخت است.
«تانک» یک داستان کوتاه علمی تخیلی نوشته سوَر فِلیکسویچ گانسُفسکی، نویسنده روس است که حضرت وهریز آن را برای اولین بار به فارسی ترجمه کرده است. نسخه الکترونیک این کتاب را نشر نبشت کرده و به رایگان از اپلیکیشن کتابخوان نبشت ارائه کرده است.
امروز هم مثل روزهای دیگر از خواب پا شدم، از خیسی شورتم فهمیدم که دیشب جنب شدم. گندش بزنند! سال به سال با کسی نمیخوابم ولی شبها خواب جنیفر میبینم. دستم رو زیر بالش بردم و گوشیم رو پیدا کردم. چندتا تماس بیپاسخ و یه پیام از طرف خواهرم که نوشته بود: «باید امروز پارسا رو ببرم کلاس زبان، نمیتونم پیش بابا بمونم. چرا جواب نمیدی؟»
مرد خواب آلود با موهای ژولیده و چشمهای باد کرده، در حالی که کوشش میکرد با دست از نور آفتاب راه یافته از درون پنجره چشمهایش را پنهان کند، از جایش برخاست، دستی روی شکم خود گذاشت و با بی حوصلهگی از زنی که کمی دورتر از او نشسته بود پرسید: چیزی برای خوردن داریم؟
سعید برای اولین بار در زندگی اش مشروب خورده بود و تا دو ساعت پیش به حدی نوشیده بود که اگر یک نخ سیگار به او تعارف میکردند مثل یک پیت نفت در جا میترکید. ولی در راه خانهای که ابداً راحت پیدایش نکرده بود چند بار محتویات نجس معدهاش را بالا میآورد، زیر یک بید مجنون سرپایی ادرار میکند و سرش را زیر آب سرد میگیرد تا شاید چند قدم بیشتر روی پاهایش بند شود.
هرقدر نیلبک نواخت مار از سبد بیرون نیامد. مردمی که دور معرکه گیر جمع شده بودند تمسخرش کردند و کم کم از اطرافش پراکنده شدند. معرکه گیر عصبانی شد. اگر دشت نمیکرد باز هم باید سر گرسنه زمین میگذاشت. سه روز بود که نتوانسته بود پولی در بیاورد تا شکمش را سیر کند. خونش به جوش آمد و لگدی زیر سبد زد.
دو هفته بود که مدام خوابهای مشوشی میدید. درست از روزی که کنار بلوار پارک کرد و منتظر مشتری بود که تلفنی زمان و مکان را مشخص کرده بودند. مشتری گفته بود ساعت ۵ عصر روبروی بستنی فروشی بلوار برای دیدن ماشین میآید. در آن عصر پاییزی در حالی که شیشه را پایین داده و در فراغ بال داشت سیگاری را دود میکرد مردی را دید که پشت به او در حال خریدن بستی قیفی برای دو پسر بچه بود.