ادبیات، جامعه، سیاست

روزی که موراکامی یک شهر را با خود دشمن کرد…

واکر کاپلان | لیت‌هاب

هاروکی موراکامی دهه‌ها یک شخصیت ادبی محبوب بوده است، و بی‌دلیل هم نیست: برنامهٔ رادویی دارد؛ از استعارات جادویی در نگارش بهره می‌برد؛ آرشیوِ شخصی‌اش را به عموم اهداء می‌کند؛ از رمان‌نویسانِ جوان حمایت می‌کند؛ و اندرزهای خوبی می‌دهد، هم برای نوشتن و هم زندگی. اما سال ۲۰۱۴ اخباری منتشر شد که محبوبیتش را زیر سوال برد. درواقع او تمام یک شهرِ ۱۹۰۰نفره را با خود دشمن کرد و تلویحا گفت که سکنهٔ شهر کوهستانیِ ناکاتون‌بتسو (در هوکایدو)، آشغال‌پخش‌کن هستند.

در داستان کوتاهِ «ماشینم را بران»، راویِ داستان مرد است و در یکی از سکانس‌ها، شوفرِ او که دختری ۲۴ساله به اسم میساکی ‌ــ‌ و اهلِ ناکاتون‌بتسو است ‌ــ‌ سیگاری روشن را از پنجرهٔ راننده بیرون می‌اندازد؛ مرد که این صحنه را می‌بیند، با خودش فکر می‌کند «شاید همهٔ اهالی ناکاتون‌بتسو معمولا این کار را می‌کنند». عجب گافی! درواقع راویِ داستان بازیگری سالخورده است که چیز زیادی از پیشینهٔ میساکی نمی‌داند؛ این‌جا تفاوت بین زندگی این دوشخصیت برجسته می‌شود، یعنی موراکامی دقیقا با بیانِ راوی موافق نیست. با این‌حال، همین یک جمله، شهر گمنامِ ناکاتون‌بتسو را چنان برآشفت که شورای شهر ناکاتون‌بتسو از مجلهٔ بونگی‌شونجو که داستان را منتشر کرد، خواست توضیح دهد.

سوییچی تاکای مسئول شورای شهر گفت که رفتار مردمِ ناکاتون‌بتسو شبیه آن‌چه در کتاب آمده نیست: «مردمِ شهر اول بهار داوطلبانه جمع می‌شوند و در عملیات پاکسازی زباله‌های جاده‌ای شرکت می‌کنند. ما سخت تلاش می‌کنیم تا از جنگل‌سوزی پیشگیری کنیم، چون ۹۰ درصد شهر را جنگل کوهستانی پوشانده است. این‌جا اصلا شهری نیست که مردم هر روز سیگار پرت کنند. ما می‌خواهیم بدانیم چرا از اسم یک شهر واقعی باید چنین استفاده‌ای شود».

البته موراکامی بلافاصله طی بیانیه‌ای که از مجلهٔ بونگی‌شونجو منتشر شد، عذرخواهی کرد: «من عاشق سرزمین هوکایدو هستم و چندین بار به آن‌جا سفر کرده‌ام … و این [رمان کوتاه] را با تعلق خاطر عمیقی که به هوکایدو داشتم نوشتم. واقعا مایهٔ تاسف است که اهالیِ آن‌جا را ناراحت کرده است».

موراکامی توضیح داد که اسمِ ناکاتون‌بتسو را به این خاطر استفاده کرده «که از قدیم تلفظش را دوست داشته»، اما قول داد که برای نسخهٔ چاپیِ کتاب، اسم شهر را عوض کند، «تا بیشتر از این برای خودم دردسر درست نکنم». و وقتی داستان «ماشینم را بران» در مجموعهٔ «زنان بدون مردان» منتشر شد، موراکامی اسمِ شهر را به یک اسمِ ساختگی تغییر داد ‌ــ‌ جونیتاکیچو، همان اسمی که در رمان «تعقیب گوسفند وحشی» استفاده شد. مرد و قولش! درس اخلاقی ماجرا؟ همهٔ شخصیت‌های معروف می‌توانند از عذرخواهی موراکامی درس بگیرند: صادق و متواضع باشید، و به وعدهٔ خود برای بهترشدن عمل کنید!

 

به اشتراک گذاری بر روی facebook
به اشتراک گذاری بر روی twitter
به اشتراک گذاری بر روی whatsapp
به اشتراک گذاری بر روی telegram
به اشتراک گذاری بر روی email
به اشتراک گذاری بر روی print

این مطالب هم توصیه می‌شود:

چرا آفرینش هنر با کودکان مهم است

خلق هنر برای کودکان فعالیتی ارزشمند است؛ هم برای بهبود مهارت‌های حرکتی و هم مهارت‌های ارتباطی آن‌ها. هنر به رشد خودانگارهٔ کودکان کمک می‌کند و حتی نوزادان می‌توانند آن را تجربه کنند…

همه‌گیری کرونا از دیدگاه معنا و هدف در زندگی

تصور اینکه شخص دیگری بیاید و بسته‌ای آماده از معنای زندگی را به ما تحویل دهد، خواب و خیالی بیش نیست. هر‌کس باید برای خودش تصمیم بگیرد و به زندگی‌اش معنا ببخشد. به ویژه هنگامی که نظام زندگی وارونه می‌شود…

سفرهای گالیور: مضحکهٔ آرمانشهریِ جاناتان سوئیفت

جاناتان سوئیفت در «سفرهای گالیور» از انواع مختلف سبک‌های طنز بهره می‌گیرد. او تناقضات را مضحکه می‌کند و کاستی‌های جامعه و قوانین آن را از نگاهِ مسافری خارجی نشان می‌دهد…

Designed & Developed by Nebesht Media