معیارهای عینیِ خوب و بد، دفاعِ ما علیه ایدههای بد است. اگر معیارهایمان را ببازیم، هیچ دفاعی نداریم. با توسل به نسبیگرایی اخلاقی، ایمنیِ طبیعیمان را غیرفعال میکنیم، و خود را در برابر ایدههای بد آسیبپذیر میکنیم…
کینتسوگی، به معنای «نازککاری طلایی»، به هنر تعمیر ظروف شکسته با لاک گردِ طلا اشاره دارد ـ ناظر به این ایده است که اشیاء هنگامی که میشکنند و دوباره کنار هم قرار میگیرند زیباتر میشوند.
هیچ جای دنیا، معیار ایدهال و کلیشهای از شکل مرد، معرف مردان عادی نبوده است. اما امروزه شبکههای اجتماعی با کمک به نمایش مردانی که قبلا عرصهای برای ابراز وجود نداشتند، در حال تغییر معیارهای زیبایی مردانه هستند.
در فرهنگ ژاپنی روشهای بسیاری برای جستجوی آرامش و خوشبختی وجود دارد که میتوانیم از آنها الهام بگیریم. در این سلسله مطالب، چگونگی این روشها به شما ارائه میشود، و در این نوشته، به مفهوم ایکیگای میپردازیم.
هیچ چیز، حتی حقوق حیوانات، آنقدر بیضرر نیست که برای مقاصدِ خبیث به کار نرود. برای همین، مدام باید حواسمان به خودمان و خودخواهیِ اخلاقیمان باشد. ولی چگونه میتوان بین رفاهِ انسان و رفاهِ غیرانسانْ توازنی برقرار کرد؟
تصویر ذهنیِ مردم امروز دربارهٔ شیطان، محصولِ قرنها هنر و ادبیات و نمایش است. فرشتهٔ تاریکیْ بارها سیمای خود را عوض کرده، و در سراسر تاریخْ مظاهری غریب به خود گرفته است. اما واقعا شیطان چهشکلی است؟
هیچ گروهِ کوچکی نمیتواند نمایندهٔ تمام بشر باشد. برای درکِ اینکه واقعا کدام پدیدهٔ انسانیْ همهجایی و جهانشمول است و کدام پدیده فقط محصول فرهنگِ خودِ ماست، به پژوهشهای وسیعی نیاز داریم که مردمِ فرهنگهای مختلف را شامل شود.
سربازان اسرائیل و ارتش این کشور سعی دارند با تولید محتوای سکسی در شبکههای اجتماعی، روایت خاورمیانه را تحت تاثیر قرار دهند. گرچه برخی معتقدند این استراتژی جواب نمیدهد، بسیاری از مردم این نوع محتواها را دوست دارند.
زندگی یعنی خاطرات. بدون خاطره نه زندگی هست، نه انسان و نه هویت. برای ساختن یک خاطره به بیش از یک نفر نیاز هست. اصلا به یک جامعه نیاز است. خاطره یعنی زندگی. خاطره یعنی جامعه.
تمام زندگیام سعی کردم مثل مادرم بشوم، اما حالا ناگهان از خودم پرسیدم آیا بهجایش میتوانستم مثلِ پدرم بشوم؟ میتوانستم اینجا زندگی کنم؟ میتوانستم آزاد و مستقل باشم؟ میتوانستم خیلی راحت بگویم نه؟
خاطرات دانا استاین، داستان خلق کلکسیونی از هنر غرب را در موزه هنرهای معاصر تهران بازگو میکند. او با انتشار این خاطرات، قصد دارد از نقشِ خود بهعنوان یک خارجی، در خلق این کلکسیون ایرانی دفاع کند.
حسِ نفرت تا حدی مفید است، اما ممکن است چنان شدتی بگیرد که عواقبی منفی به بار آورد. حسّ انزجار میتواند تصمیمات شغلی شما را کاملا متاثر کند، و نفرتِ شَدید میتواند منجر به اختلالات روانیِ فلجکنندهای شود…