سباستین فالکس بهخاطر روایتگریِ استادانه و درک روانشناسانهاش تحسین میشود. نوشتجاتش مناظر عاطفی جنگ، هویت، خاطره و عشق را کاوش میکند و ادوار تاریخ را ازطریق زندگی درونی پرکشش شخصیتهایش جان میبخشد…
Tag: کتابستان
بر خلاف بسیاری از ناداستانها، «پرسش هفتم» ساختاری چندلایه، پراکنده و شاعرانه دارد. روایت در آن پیوسته از گذشته به حال و از زندگی شخصی به تاریخ جهان جابهجا میشود. عنوان کتاب استعارهای از پرسشهای بیپاسخ و تصادفهای سرنوشتساز تاریخ است…
«اینترمتزو» با پرداختن به پیچیدگیهای روابط خانوادگی، عشق، فقدان و هویت فردی، گامی نو در کارنامهٔ نویسندهاش محسوب میشود، و نشان داد که نویسندهاش نه تنها در خلق داستانهای عاشقانه، که در روانشناسی شخصیتها و روابط انسانی هم ماهر است…
اپلبام انگیزه نوشتن این کتاب را در مشاهده تغییر رفتار رژیمهای اقتدارگرا میبیند؛ رژیمهایی که دیگر صرفا با ایدئولوژی یا شعارهای سیاسی عمل نمیکنند، بلکه بهعنوان سازمانهای اقتصادی و سیاسی بینالمللی عمل میکنند…
کتابها قدرت ویژهای دارند. منبعی خوب برای الهامگیری و آموزش، آرامش و راحتی هستند. اما در زمانهای جنگ، قدرتِ ترغیبشان چهرهای دیگر از آنها را به رخ میکشد…
به باورِ ایلان ماسک بشریت به سمت ویرانی میرود. ماسک به عقل خودش ایمان دارد و معتقد است که او بهترین آدم برای محافظت از انسانها در برابر تکنولوژیهای شریر است…
این ذهنیت که روسیه به یک دیکتاتوریِ اورولی تبدیل شده، بیانی دقیق از وضعیت فعلی این کشور نیست. وضعیتِ تراژیکِ امروز روسیه بیشتر در تاریخ این کشور ریشه دارد تا در انتزاعاتِ تمامیتخواهی…
بدون توجه به منشأ ثروت و ریشههای نابرابری، ساخت جامعهای سعادتمند ممکن نیست. رفاه بر اساس اصولی مثل آموزش، برابری جنسیتی، و تنوع قومی/نژادی شکل میگیرد و بدون توجه به این اصول، ایجاد جامعهٔ مرفه ناممکن است…
معرفی کتاب خیابان صحنه است: سوالی که همچنان میتوان آن را دربارهی رابطهی بین هنر و جامعهی ایرانی مطرح کرد، این است که آیا ما به تئاتر در خیابانها نیاز داریم؟ این شکل از تئاتر چه چیزی را میتواند به ما ارزانی دارد که دیگر شکلهای آن نمیتوانند؟
معرفی کتاب تاریخ مدفوع: تبارشناسی سوژهی مدرن، چاپ ۱۳۹۸ که در این روزهای نشر ایران، کتابی خواندنی و تأثیرگذار به حساب میآید. لاپورت در این کتاب مفهوم فرد را به فضولات گره میزند و به شیوهی مقبول ژرژ باتای، تاریخ مدفوع را به تاریخ سوژه بدل میسازد تا «والاترین» شکلهای آگاهی را با «پستترین» محصول انسان تلفیق کند. او این کار را با بررسی نمونههای مختلفی از گفتار، کردار، زبان و تجربه به انجام میرساند.
من این فقدان تجربهی جامعهشناختی فرهنگی را در تعدادی از داستانهای معاصر افغانستان، عیب این داستانها از نظر درونمایه و جهانبینی میدانم. آنچهکه موقع خواندن مجموعهداستان چاهِ آخر به من دست داد همین تفاوت تجربهی جامعهشناختی فرهنگی این داستانها با تعدادی از داستانهای معاصر افغانستانی بود.
«ملت عشق» کتابی است که خواندنش در هوای بارانی بهاری با چاشنی از شعرهای مولانا دل را سرشار از زیستن میکند. مولانایی که از پس قرنها آوای به عشق خواندنش طنین انداز است و هر دم از آنی میگوید که مذهبش عشق است، رسالتش عشق است و طریقت صوفیگریاش؛ عاشقی!