صدای ورق زدن، لمس سطح کاغذ و بوی آن، همه بخشی از حافظهٔ ادبی ماست. این تجربهٔ ادبی واقعی، ترکیبی از واژگان و ورق است؛ لحظهای که چشم، دست و گوش با هم متن را میسازند و معنا میدهند، و کاغذ با ما حرف میزند…
نقشههای قرون وسطی و رنسانس، پر بود از جزایر خیالی و سرزمینهای ناشناخته. این خطاها و خیالپردازیها بر تخیل ادبی و فرهنگی جوامع تاثیرگذار بود. ورود علوم و فنون جدید به تصحیح نقشهها کمک کرد اما حذف سرزمینهای خیالی کار راحتی نبود…