سنت وزیرکشی از عوامل چندی از جمله بیاعتمادی شاهان به وزیرانشان نشأت میگرفت. این بیاعتمادی ریشه در فرهنگ عشیرهای داشت و زمانی ایجاد میشد که قدرت وزیران افزایش مییافت…
امپراتوری روم طی دو قرن صلح و رفاه نسبی، به اوج قدرت سیاسی و اقتصادی رسید؛ دورهای که به پکس رومانا یا «صلح رومی» معروف شد. اما نهایتا طی دورهای از انحطاط و بیکفایتی، به جنگ داخلی دچار شد و عصر طلایی را باخت…