ایدههای معدودی مثل «نظریهٔ همهچیز» برای اهالی علم و خصوصا فیزیکدانان جذاب بودهاند؛ این نظریه سعی میکند تمام دانش ما را از فیزیکِ بنیادی در قالب یک فرمول نهایی جمعبندی کند، ولی همواره شکست خورده است…
گرچه میتوان مردم را به زور وادار به انجام کارها کرد، تحت شرایطی میتوان عقاید و باورها را به ذهنِ آنها تزریق کرد. با القاگری میتوان مردم را تا سرحد مرگ و جنون کشاند…
دو قرن پیش، امانوئل کانت در یکی از مقالات خود، به سؤال «روشنگری چیست؟»، چنین پاسخ قاطعانهای میدهد: «روشنگری خلاصشدن انسان از دست صغارت است؛ صغارتی که گناهش بر گردن خود انسان است.» این تعریف…
معناجویی در استبداد، احساسی واقعی و نیرومند است، و جهانبینیِ استبدادی همواره با معنافروشی همراه است. برای همین، رهبران استبدادی و انقلابیون افراطی همواره سیاست را با ارزشها پیوند میزنند تا مردم را بفریبند…
کارل اشمیت نظریهپرداز نازی، بهرغم نژادستیزیِ نفرتانگیزش و دشمنی با دموکراسی و آزادی، متفکران غربی زیادی را از انواع طیفهای سیاسی جلب کرده است. اما طی دهههای اخیر «مرض اشمیت» در چین هم بسیار شایع شده است…
خشم و عصبانیت همه جا هست و از این هیجان سوءاستفاده میشود، ولی هر چه بهتر آن را بشناسیم، بهتر میتوانیم از جوانب مثبتش بهره ببریم و به جای آسیبزدن با آن، از آن برای کمککردن استفاده کنیم…
ابرمردی که صرفا با نیروی اراده، جهان را از بمبهای اتمی پاک میکند، فقط در تخیلات ما خلق میشود. در عمل برای وادارکردن کشورها به پاکسازی اتمی، باید قدرت و نفوذی جهانی داشته باشید و از این قدرت واقعا استفاده کنید…
برخی مواضعِ جنجالی آرنت برای خیلیها غیرقابل قبول است. او شجاعت زیادی در بازگویی واقعیتهای تاریخ داشت، ولی در نهایتْ مطالعهٔ آنچه بر او گذشتْ آموزندهتر از ایدههاییست که خود او توانست از زندگی استخراج کند…
مردان دنیای ما مجبور نیستند در قالبهای سفت و سخت سنتی خود را بهزور جا کنند و عواطف عمیقشان را سرکوب کنند. این مردان آزادی و نیاز بیشتری دارند تا هویتِ مردانهٔ اختصاصیتری برای خودشان تعریف کنند…
بیتوجهی به پژوهش در حوزهٔ استبدادطلبی چپگرایانه، رویکردی غلط بوده است. فقرِ توجه به عناصر چپگرایانه در مطالعات استبدادطلبی، موجب کمسوادی دانشمندان روانشناسی سیاسی در این قلمرو شده است…
فرهنگ فلسفی را همانگونه که بیاعتنا به انسجام معمول کتابها نوشته شده، پارهپاره و پیش و پس میتوان خواند، و لازم نیست که از ابتدا تا انتها به ترتیب خوانده شود.
هیچ کس نمیتواند آنطور که شهروند کشور خود است، شهروند جهان باشد. در کتاب دربارهی خاستگاه و غایت تاریخ، یاسپرس، به تفصیل، پیامدهای دولتی جهانی و امپراطوریای جهانی را بحث میکند.
