ادبیات، جامعه، سیاست

Tag: موسیقی

ده‌سالگیِ ۲۱: میراث رنج‌های ادل

ادل، خوانندهٔ پرانرژیِ انگلیسی، موانع زندگی خود را همچون محرکی برای خلق آلبوم‌های ماندگار موسیقی پاپ به خدمت می‌گیرد، و آلبومِ ۲۱، میراثِ رنج‌هایی‌ست که با شکیبایی به موفقیت بدل شد…

زندگی همین است: تلاقی دوبارهٔ ویلی نلسون و فرانک سیناترا

ویلی نلسون اخیرا بر میراثِ فرانک سیناترا تمرکز کرده و امسال باز هم با ادای احترام به او، آلبومِ «زندگی همین است» را منتشر کرده است؛ آلبومی که عصارهٔ احساسات خود اوست و برخی آثار افسانه‌ایِ سیناترا را نشانه می‌گیرد.

یاسمین ویلیامز؛ معجون نوآوری و بداهه

سبک منحصربه‌فردِ این گیتاریست جوان، ملهم از آواها و مناطقی غیرمنتظره است که به هیچ سنتی پیوند ندارند. او، هم نوازندهٔ تکنیکیِ ماهری‌ست و هم ترانه‌سازیْ غریزی که تصنیفاتی ماندگار می‌سازد…

مک‌کارتنی 3: غریب اما نبوغ‌آمیز

جدیدترین آلبوم مک‌کارتنی کمتر از اسلافِ خود ماجراجویانه و مکاشفه‌آمیز است، اما هنوز لحظاتی از اعجاز و غرابت دارد، و شاهدی جالب از این واقعیت است که یک ستارهٔ پیر موسیقی کماکان می‌تواند خالق آثاری غریب باشد…

چرا بی‌جیز هنوز زنده است؟

کشف و استقبال، جدایی و پیوندِ مجدد، نادیده گرفته‌شدن، نوآوری و تشویق، تمسخر و به‌حاشیه‌رفتن، و نهایتا احترام. دوران حرفه‌ای طولانی گروه موسیقی بی‌جیز، سرشار از فراز و نشیب‌های باورنکردنی بوده است. اما بی‌جیز کماکان زنده است.

فلسفهٔ آزادی در موسیقی بتهوون، 250 سال پس از تولد او

دو و نیم قرن پس از تولد بتهوون، موسیقی او هنوز در اعماق جان شنوندگانش طنین‌اندازِ تجربهٔ آزادی‌ست. آزادیِ اراده کماکان در کانون موسیقی بتهوون قرار دارد و موسیقی او صدای آزادی‌خواهی بشر است.

ترانه‌سرایی: نقطهٔ تلاقیِ موسیقی بیتل‌ها

جان لنون اگر زنده بود، امسال 80 ساله می‌شد. او کاملا به جایگاه خود در شجرهٔ موسیقی جهان آگاه بود و درعین‌حال نقاط قوت و ضعف ترانه‌سرایی خود را می‌دانست.

چرا آهنگ‌های پاپ غم انگیز‌تر از گذشته شده‌اند؟

در سال‌های اخیر، عواملی همچون دسترسی آنلاین به مجموعهٔ هنگفتی از اطلاعات دیجیتال و هم چنین سهولت نسبی پردازش آنها سبب شده است بتوان پاسخ‌هایی درست و آگاهانه به این قبیل سوالات داد. یک راه بسیار ساده برای سنجش میزان مفاهیم عاطفی در یک متن آن است که تعداد واژه‌های دارای بار عاطفی را در آن بشماریم. مثلا اینکه چند بار واژه‌های دارای بار عاطفی منفی (واژه‌هایی چون «درد»، «نفرت»و«اندوه») تکرار شده‌اند؟ و یا اینکه چند بار از واژه‌هایی با بار مثبت (همچون «عشق»، «لذت» و «شادی») استفاده شده است؟

روزگاری که موسیقی در جده حرام بود

هنوز هم هجوم احساسات ضدونقیضی که در اولین شب رسیدن به الخبر به سراغم آمد، فراموش نکرده‌ام: گرما و ترافیک شدید، نگاه‌های هیز و همراه با قضاوت غریبه‌ها – و آن حس عجیب ورود به یک پناهگاه، هنگامی که پدرم ما را به یک فروشگاه نوار کاست در خیابان ملک خالد برد.