هر چهقدر هم خود را زرنگ فرض کنیم، علمِ ما شدیدا محدود است و بهراحتی ممکن است بازندهٔ قمارِ زندگی باشیم. واقعیت این است که ما از استنتاج صحیح ساختار پیچیدهٔ جهان اجتماعی خودمان ناتوانیم…
ما قدر برق را نمیدانیم، ولی در آستانهٔ انقلابی بزرگ در نحوهٔ تولید و دسترسیِ نیروی برق هستیم. در عصر دیجیتالْ انرژی برق برای هر چیزی، از ارتباطات تا حملونقل تا امنیت ملی، هر روز اهمیتی حیاتیتر مییابد.
کارشناسان بارها وبارها پیشبینی کردهاند که بحران کرونا همه چیز را عوض خواهد کرد. ولی آیا تجربۀ رعبآور این همهگیری، همچنین بشر را وادار خواهد کرد که در برخی توقعات سنگینتر خود تجدیدنظر کند؟
برای بیشتر رشتهها بازاری برای اشتغال وجود دارد. اما آیا دانشجویان فلسفه نیز استخدام میشوند؟ آیا در کل فلسفه برای فیلسوف و جامعه نان و آب میشود؟
تولید فقط 40 گوشی موبایل، تقریبا یک گرم طلا نیاز دارد، که تقریبا معادل استخراجِ یک تن سنگ معدن است. باتوجه به اینکه تولید لوازم الکترونیکْ مدام رو به افزایش است و موجودیِ طلای جهان محدود و رو به کاهش، ما چهطور میتوانیم در سالهای آینده، زنجیرۀ تامین این فلز گرانبها را حفظ کنیم؟
چطور دنیای مدرن و شکوفایی بیسابقهی آن آغاز شد؟ و چرا؟ در رابطه با این که چرا و چگونه فرآیند رشد اقتصادی در قرن 18 در اروپای غربی رخ داد، پژوهشگران، دانشمندان سیاسی، اقتصاددانان، و تاریخدانان کتابهای قطوری نوشته اند که قفسهها و طاقچه های زیادی را پر میکنند. یکی از قدیمیترین و قانعکنندهترین توضیحات، در پاسخ این سوال، چندپارچگی سیاسی طولانیمدت اروپا است. برای قرنها، هیچ حاکمی نتوانسته بود اروپا را به شیوهای متحد و یکپارچه بسازد، که به عنوان مثال، مغولها و مینگها چین را متحد و یکپارچه نگهداشته بودند.
مشکل من وقتی شروع شد که خبرنگار اقتصادیِ رویترز شدم. بهعنوان خبرنگار اقتصاد آمریکا، غرقِ اطلاعات روزانۀ دولتی بودم. یعنی با دقت سه رقم اعشار
