ادبیات، فلسفه، سیاست

برچسپ‌ها: جستارها

sun
این روزها در کابل، همه جا و همه چیز یک‌نواخت و خسته‌کن شده است. این یک‌نواختی بر هر گروهی به یک مقیاس سایه انداخته؛ اما برای زنان و دختران این یک‌نواختی بیشتر است…
برخی از اصحابِ رژیم امیدوارند بتوانند از پهلویست‌ها به عنوان نقشهٔ جایگزین استفاده کنند. یعنی وقتی رژیم به آستانهٔ سقوط رسید، با استفاده از پهلویست‌ها رضا پهلوی را شاه کنند و در عوضْ امتیازاتِ خود را حفظ کنند…
کشتار انبوهِ حیواناتْ ابزاری مهم برای کنترل شیوع بیماری‌های حیوانی بوده، و کشتارِ گزینشی همواره شیوه‌ای متعارف برای کنترل بسیاری از امراض دامی بوده است. اما یک جهان‌بینی جدید به مخالفت با این شیوه پرداخته است…
زندگیِ اصیل و معنادار بر اساس حق انتخاب سنجیده می‌شود. عشقِ حقیقی نه سلطه است و نه انحلال. یک شراکت است. درکی متقابل از همدیگر است. کنترل‌گری نیست، و ازخودگذشتگی هم نیست، بلکه تلاقیِ دو ذهنِ برابر و مستقل است…
قرن‌هاست که مردم مفروضاتی غلط دربارهٔ منشأ پدرسالاری دارند. تاریخ نشان می‌دهد که پدرسالاری ابتدائا نه در خانواده‌ها بلکه از سوی رهبرانی که در اولین حکومت‌ها به قدرت رسیدند آغاز شد…
رژیم‌های نظامی و شبه‌نظامی به انتقال سیاسی و دموکراتیک در کشورهای جهان سوم تن نمی‌دهند. به‌خصوص وقتی پای منافع ژئوپولیتیک و بازیگران خارجی در میان باشد. آن‌ها دشمنان صلح و دموکراسی هستند…
درونِ مبارزه با رژیمِ دینی، مبارزهٔ دیگری علیه نیروهای سلطنت جریان دارد. طرفدارانِ رژیمِ فعلی و مشتاقانِ بازگشتِ رژیمِ قبلی هردو با تحریفِ عللِ واقعیِ انقلابِ ۵۷، نشان می‌دهند که نفع‌شان در عقیم شدنِ انقلابِ جاری است…
طالبان از شریعت به عنوان بهانه‌ای برای توجیه قوانین قرون وسطایی قبیله‌ای خود استفاده می‌کنند، و خشونت تنها متاع جامعهٔ مردسالار کشور است. تغییر این مدل کهنهٔ حکمرانی یعنی نابودی نظام طالبانی برای همیشه…
در سیستمی که تجاوز سعید طوسی‌ها، قتل نجفی‌ها، اختلاس خاوری‌ها و زنجانی‌ها، فساد و قساوت مرتضوی‌ها بی‌مجازات مانده و بدون «کش دادن» به دیده‌ی اغماض نگریسته می‌شود، ادیبان به دهشتناک‌ترین شکل شکنجه و کشته می‌شوند…
این یک انقلاب است. این آخر جاده برای جمهوری اسلامی است. این رژیم قابل اصلاح نیست. اصلاحات سال‌ها پیش تست شد. با این نوع رژیم و این نوع رهبر، اصلاحات ممکن نیست. حکومتِ جایگزین را عبارت «زن، زندگی، آزادی» تعیین خواهد کرد…
امید بر این فرض استوار است که ما نمی‌دانیم چه پیش خواهد آمد و در فضای عدم قطعیت جای کافی برای عمل وجود دارد. وقتی عدم قطعیت را به رسمیت می‌شناسید یعنی تصدیق می‌کنید که شاید بتوانید بر نتایج تاثیر بگذارید…