ادبیات، فلسفه، سیاست

برچسپ‌ها: فرهنگ و هنر

Rosemary Jenkinson
ردشدنِ آثار ادبیْ پشتِ نویسندگانِ زیادی را لرزانده است. در گذشته اینترنتی در کار نبود و ناشران گاهی به‌طور کتبی این کار را می‌کردند، اما امروز دیگر ایمیل و پیام‌رسان جای نامه‌های قدیمی را گرفته است…
هنرمندان روس در مواجهه با قدرت مطلقهٔ حکومت چه می‌کنند؟ برخی از آن‌ها همرنگ جماعت و خادمانی وفادار و متعصب می‌شوند. این‌گونه همنوایی پاداش زیادی دارد. ولی بهای آن فساد روح است و پیوستن به پیاده‌نظامِ قدرت…
«وقت مردن نیست» شاید بین یک شخصیت کهن و جاودانه و نسخهٔ مدرنی از او تعادلی ماهرانه ایجاد می‌کند، ولی بزرگ‌ترین ایرادش این است که هر کاری دنیل کریگ این‌جا انجام داده، در فیلم‌های قبلی‌اش بهترش را انجام داده…
تصویر ذهنیِ مردم امروز دربارهٔ شیطان، محصولِ قرن‌ها هنر و ادبیات و نمایش است. فرشتهٔ تاریکیْ بارها سیمای خود را عوض کرده، و در سراسر تاریخْ مظاهری غریب به خود گرفته است. اما واقعا شیطان چه‌شکلی است؟
اهمیت چوگان را می‌توان در اشعار پارسی مشاهده کرد. بسیاری از شعرای پارسی ازجمله سعدی و حافظ و ناصرخسرو و رودکی و فردوسی از چوگان گفته‌اند، و خیام از چوگان برای بیان فلسفه‌اش استفاده می‌کرد…
هنر همه جا هست، و از ماقبل تاریخ وجود داشته است: نقاشی، مجسمه‌سازی، رقص، نوشتن، موسیقی، نمایش و غیره. آدم‌ها هم از آفرینش هنر لذت می‌برند و هم از تجربهٔ هنرِ دیگران لذت می‌برند؛ اما هنوز نمی‌دانیم چرا…
ادل، خوانندهٔ پرانرژیِ انگلیسی، موانع زندگی خود را همچون محرکی برای خلق آلبوم‌های ماندگار موسیقی پاپ به خدمت می‌گیرد، و آلبومِ ۲۱، میراثِ رنج‌هایی‌ست که با شکیبایی به موفقیت بدل شد…
سبک منحصربه‌فردِ این گیتاریست جوان، ملهم از آواها و مناطقی غیرمنتظره است که به هیچ سنتی پیوند ندارند. او، هم نوازندهٔ تکنیکیِ ماهری‌ست و هم ترانه‌سازیْ غریزی که تصنیفاتی ماندگار می‌سازد…
جدیدترین آلبوم مک‌کارتنی کمتر از اسلافِ خود ماجراجویانه و مکاشفه‌آمیز است، اما هنوز لحظاتی از اعجاز و غرابت دارد، و شاهدی جالب از این واقعیت است که یک ستارهٔ پیر موسیقی کماکان می‌تواند خالق آثاری غریب باشد…