دودِ «دیگرسازی» از افغانها و اقلیتها به چشم کل جامعهٔ ایران میرود
چند هفته پیش خبرهایی از قول مقامهای دولتی افغانستان منتشر شد که حدود ۵۰ کارگر مهاجر افغان که میخواستند بدون اجازه وارد ایران شوند، در مرز دستگیر شدهاند و مرزبانان ایران آنها را مجبور کردهاند خود را رودخانه هریرود بیندازند، و عدهای از آنها در رودخانه غرق شدهاند. عکسهایی از اجساد قربانیان و روایتهایی از یکی از همسفران آنها نیز در رسانهها منتشر شد. اما مقامات ایران، از جمله نیروی مرزبانی این اخبار را کاملاً تکذیب کردهاند، و قرار شده نمایندگان دو طرف مشترکاً دربارهی این حادثه تحقیق کنند. این ماجرا بار دیگر توجه افکار عمومی را به نحوهی برخورد ایرانیها با افغانستانیهای ساکن ایران جلب کرده است. در این گفتگو با عزیز حکیمی، روزنامهنگار افغانستانی ساکن بریتانیا و سردبیر سایت «نبشت» دربارهی جنبههای مختلف همزیستی ایرانیها و افغانستانیها در ایران گفتگو کردهایم.
خدا، نفت، تریاک؛ و حالا جنگ بر سر آب
در این بیابان توفانزدۀ بیقانون، مردان برای تریاک و خدا و سوخت جنگیدهاند، اما حالا سید محمد، کشاورز گندمکار، احساس میکند جنگی بر سر آب در پیش است. این مناقشۀ آبی در مرزهای ایران و افغانستان رخ میدهد ـــ جاییکه رودخانۀ هلمند همچون رشتۀ حیات از میان دو سرزمینِ آشوبزده میگذرد. ساختِ سد/بند کمالخان که روبه اتمام است، برای کشاورزان افغانستان آبیاریِ منظمی را در فصول خشک تضمین خواهد کرد. اما ایران مدعیست که این سد میتواند جریان آب پاییندستی را شدیدا کاهش دهد و برای همین همواره سعی کرده مانع اجرای این پروژه شود.