راز شکوفایی یک امپراتوری
امپراتوری روم طی دو قرن صلح و رفاه نسبی، به اوج قدرت سیاسی و اقتصادی رسید؛ دورهای که به پکس رومانا یا «صلح رومی» معروف شد. اما نهایتا طی دورهای از انحطاط و بیکفایتی، به جنگ داخلی دچار شد و عصر طلایی را باخت…
سرگرمی نظامی و پروپاگاندای سکسی؛ مولفهٔ اجتنابناپذیرِ مناقشات مدرن
سربازان اسرائیل و ارتش این کشور سعی دارند با تولید محتوای سکسی در شبکههای اجتماعی، روایت خاورمیانه را تحت تاثیر قرار دهند. گرچه برخی معتقدند این استراتژی جواب نمیدهد، بسیاری از مردم این نوع محتواها را دوست دارند.
تدفین بنلادن؛ ملاحظات تاریخی
دولت آمریکا درمورد نحوهٔ دفن جسد بنلادن، باید به عوامل متعددی توجه میکرد. مقامات آمریکایی نمیخواستند قبرِ او به زیارتگاهی برای پیروانش بدل شود. اما میخواستند مراسم تشییع اسلامی را هم رعایت کنند…
فرش جنگ: روایت نسلهای سوختهٔ افغانستان
دههها جنگ مسلحانه در افغانستان، هنرهای سنتیِ این کشور را متاثر کرد، طوری که حتی تصویر قهرمانانِ ملی از قالیچههای افغانستان حذف شد، و جای آنها را کلاشینکوف و سلاحهای جنگی گرفت…
قواعد جنگ؛ چگونه جنگ جوامع بشری را شکل داد؟
اگر نفهمیم چرا میجنگیم، امید چندانی به اجتناب از مناقشاتِ آینده نیست. بلکه با فهم جنگ، ظرفیت بشری خودمان را، هم برای قساوت و هم برای نیکخواهی، بهتر خواهیم شناخت…
قاتل کیست؟
شبیر آنجاست. پسر کم ریش، پسر بیست و هشت ساله، پسر لاغر، پسر با قدِ بلند. در جانش پیراهنیست به رنگ خاک. بر سرش کلاهیست به رنگ شب. صورتش یک تابلوست. تابلوی پر از خط. هزار خط از رنج.
کهنهسربازان روسیه تلاش دوما برای تغییر روایت جنگ افغانستان را به چالش میکشند
در روسیۀ امروز، کرملین سعی میکند نفوذِ ژئوپولیتیکِ خود را در سرزمینهای خارجی افزایش دهد و قانونگذاران دارند کمپینهایی راهاندازی میکنند تا جنگ افغانستان را بازتعریف کنند و آن را نه بهعنوانِ یک تراژدیِ انسانی و سیاسی، که بخشی از گذشتۀ باشکوه و دلاورانۀ خود جا بزنند.
عشق با چشم بسته نیز تو را سیراب میکند
ظهیر میگوید تصویر او از زندگیِ قبل از نابینایی در ذهنش حک شده است. اما قادر نیست چهرهٔ دوستان جدیدی را که پس از نابینایی پیدا کرده، در ذهن تجسم کند. میگوید: «دوست داشتن با چشمان باز – وقتی عاشق کسی میشوی که او را میبینی – فرق میکند تا عشق با چشم بسته. عشقت را نمیبینی، اما او همچنان تو را سیراب میکند.»
جنگ؛ انگیزهٔ ملتسازی دیروز، وسیلهٔ ویرانی امروز
در طول تاریخ، از عصر حجر تا دوران معاصر، اساسیترین قاعدهٔ سیاست یکی بوده است؛ افراد همهٔ جوامع اندک اندک آموختند که در ساختارهای غیرخانوادگی به کمک همدیگر مسلح شوند تا بتوانند هم برای کسب منفعت خود به تاراج دارایی دیگران روی بیاورند و هم از خود دفاع کنند. بههمین دلیل، هر جامعه سلسلهمراتب، تاسیسات اداری و بنگاههای قضایی تشکیل دادند که بهمرور زمان تکامل یافته و تا امروز باقی ماندهاند. علاوه بر این، پسایند جنگ برای ملتهای نوظهور تجربهٔ مهمِ همگانی [برای ملتسازی] بهبار میآورد و شکست در جنگ بیشتر از پیروزی در میان آنها اتحاد به ارمغان میآورد.
رنج انسان به مثابه ابزار سیاسی
از سوریه تا یمن، و از جنوب سودان تا ونزوئلا، جنگ و بحران سیاسی موجب ترس و وحشت فراوان یک نسل شده است. در پایان سال 2016 تعداد افرادی که در سراسر جهان بر اثر جنگ و ظلم و ستم آواره شدهاند به 65.6 میلیون نفر رسید که از زمان جنگ جهانی دوم بالاترین میزان است.