آیا قصهگویی میتواند به حفظ رابطه بشر با طبیعت کمک کند؟
انسان با توسل به افسانهسرایی جهان پیرامون خود را وجهی منطقی میداده. اما آیا اکنون دوران انسان اساطیری سرآمده؟ آیا انسان بدون قصههایی که در جان تخیل جمعی پدید آمده، میتواند زنده بماند و مهمتر از آن، آیا مادر زمین بدون قصههای انسانها محکوم به نابودی نیست؟