گهواره‌ای که همه کودکان دوستش دارند

گهواره- نهادی است مبتنی بر ابتکار و معطوف به تولید سرگرمی های آموزنده برای کودکان افغانستان. نهادی دموکراتیک و خلاق.

زمانی چهار جوان دانشجوی ما در جاپان و فرانسه تصمیم گرفتند برای کودکان افغانستان کتاب ترجمه کنند و بعد این کتاب ها را به ناشری بسپارند تا در افغانستان چاپ و پخش شوند. وقتی ذبیح مهدی، از من خواست کتاب «زغالی‌گک و دوستان شگفت انگیزش» را ویرایش کنم، در مورد برنامه هایشان پرسیدم و با این چهار جوان خوب آشنا شدم: ذبیح مهدی، نوید صدیقی، فرشته مهدی، مهدی نایاب. من هم به آنها پیوستم و دوستان دیگری را که می دانستیم شیفتگی این کار را دارند، به گهواره دعوت کردیم. چنین شد که گروه خوبی از مترجم‌ها، نویسندگان، ویراستاران و نقاش‌ها دور گهواره جمع شدیم.

اصول ما

نخستین اصلی که برای کار گهواره تعیین کردیم، تولید کتاب به تمام زبان‌های افغانستان بود. از سه زبان بزرگتر شروع کردیم و به زودی با خرسندی دور و بر خود را پر از شیفتگانی یافتیم که دغدغهٔ اثبات برتری قومی ندارند. افغانستان را خانهٔ مشترک همهٔ ما می دانند و کار برای کودک افغانستان را وظیفهٔ و مسوولیت دلپذیری تلقی می‌کنند.

اصل دوم کار ما، معرفی ارزش‌های عام بشری بود، مانند برابری جنسیتی، پذیرش و استقبال از تنوع، دوست داشتن زندگی، طبیعت و زیبایی ها، تبلیغ اهمیت کار به عنوان یگانهٔ زمینه یی که جوهر اصلی آدمها در جریان آن تجلی پیدا می کند و جایگاه هر کس را شیوهٔ برخوردش با کار و اندازهٔ سودمندی و بازدهِ کارش تعیین می کند.

اصل سوم، معرفی راه های مسالمت آمیز حل اختلاف نظر و آموزش برخورد با اختلاف نظرها بود.

چرا این اصول؟

این اصول از شناخت ما از بحران امروز افغانستان برمی خاستند. می دانیم در بحران بزرگی که گرفتار آن هستیم، این تلاش کوچک، چرخش بزرگی ایجاد نمی کند. ما جاه طلبی برای کار سیاسی نداریم. به نظر ما می رسد تولید کتاب کودک با روحیهٔ همدیگر پذیری، نوع دوستی، وطندوستی و زندگی دوستی کار کوچک ولی سودمند و ضروری است. به این کار به صورت منظم و با برنامه در این بیست و چند سال آخر کسی نپرداخته است. پیش از آن هم تلاش چندانی در این زمینه نداشتیم. تلاش ما برای پر کردن همین خلا است. اگر تصور می کنید، این کار اندک است، کافی نیست، آستین بر بزنید و چند دقیقه وقت تان را در یک روز، یک هفته و یا یک ماه به گهواره هدیه بدهید. حد اقل، همین که کتاب های ما را با کودکان و یا برای کودکان بخوانید، کمک بزرگی به ما کرده اید.

چه کارهایی کرده ایم؟

همان طور که گفتم، گهواره حاصل بسیج وقت اضافی کسانی است که می توانند برای کودکان کار سودمندی انجام دهند. جز صفحه آرا و مدیر وبسایت، هیچ یک از چهل و چهار نفری که با گهواره همکاری می کنند، نه تنها پولی دریافت نمی کنند که برای تامین مخارج صفحه آرایی و مدیریت وبسایت، حق العضویت هم می دهند. تا امروز، حدود هزار دالر برای به راه انداختن گهواره خرج شده است و حاصل این هزار دالر، حدود هفتاد کتابی است که به زبان های اوزبیکی، پشتو و فارسی ترجمه/نوشته شده است. در حال حاضر ده کتاب در سایت گهواره قابل دریافت است. وبسایت ما به سه زبان نشرات دارد.

کتاب هایی که نشر کرده ایم، قرار زیر اند:

من کمکت می کنم

ماجراهای خارخاری گک

زغالی گک و دوستان شگفت انگیزش

خرسک خواب آلود

بوریس خرسک کم حوصله

مریم و ستاره

پروانه و کتاب سخنگو

کرموگک

خرس ها

ماجرای حرف گم شده

جوراب پشمی

برای دریافت این کتاب ها، کافی است به این آدرس مراجعه شود: http://gahwara.com

شما چه کمکی به گهواره می توانید؟

همان طور که گفتم، هر کسی که این سطرها را می خواند، می تواند به گهواره کمک کند: اولین کمک، مهمترین کمک، همین است که کتابهای گهواره را به کودکانی برسانید که دور و برتان هستند. با آنها و یا برای آنها بخوانید.

 فرصت برای ترجمه افسانه به یکی از زبان های افغانستان دارید؟ ممنون لطف تان خواهیم بود.

می توانید نقاشی کنید؟ بفرمایید، بر ما منت بگذارید.

می خواهید برای کودک تان هدیه ای فراموش ناشدنی بدهید؟ هزینهٔ چاپ یک کتاب از محصولات گهواره را به دوش بگیرید و با هر تیراژی که می خواهید و در هر شهری از شهرهای افغانستان که می خواهید، در هر چاپخانه ای که می خواهید، چاپ کنید. همکاران گهواره در پخش این کتابها به صورت رایگان در افغانستان کمک خواهند کرد. در آخر کتاب می توانیم ذکر کنیم که این کتاب هدیه ای است از طرف پدر/مادر/کاکا/ماما/پدر کلان/مادر کلان/ خاله/ عمه/ خواهر/برادر و… به کودکی که شما در نظر دارید و به مناسبتی که شما در نظر دارید: روز تولد، نوروز یا هر مناسبت دیگر.

از ما می پرسند، کودکانی که دسترسی به انترنت ندارند، در روستا زندگی می کنند، چگونه باید از تولیدات گهواره استفاده کنند.

ما چشم امید به مهربانی آنانی دوخته ایم که دسترسی به انترنت دارند. می توانند یک نسخه از یک کتاب را در پرنتر معمولی چاپ کنند و به یکی از کودکان خانواده شان در روستا بفرستند. ما به معجزه مهربانی اعتقاد داریم و مطمئن هستیم از مهربانی همین یک نفر، کودکان زیادی در همان روستا سود می برند.

من از این مهربانی ها، در کودکی و نوجوانی بهره ها برده ام و دلیلی ندارد امیدم را از چنین مهربانی که مردم ما در هدیهٔ آن به صورت خاصی سخاوتمند هستند، قطع کنم.

معمولاً برای هر نوع فعالیت آدمی، نهادهایی سنجیده، طراحی و ساخته شده. اما برای مهربانی هنوز هیچ مدیریتی وجود ندارد. یکی از بزرگترین سرمایه های ما- همین مهربانی مردم ماست که با مدیریت درست، می تواند کلید حل بسا از دشواری های امروز ما باشد.

درباره‌ی نویسنده

حضرت وهریز

یک دیدگاه

برای درج دیدگاه خود اینجا کلیک کنید